ZÜMER

TEFSİR
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
İyiliği sonsuz, ikramı bol Allah’ın adıyla...[*]

[*] "Rahmân” ve “Rahîm" kelimeleri, rahmet (رحمة) kökündendir. Rahmet, iyilik ve ikramı gerektiren incelik anlamındadır. Allah’ın özelliği olarak kullanılınca sadece iyilik ve ikram anlaşılır (Müfredât). Rahmân “rahmeti her şeyi kuşatan” demektir. Bu özellik Allah’tan başkasında olmayacağı için  bu kelimeyi “iyiliği sonsuz” diye çevirdik. Rahîm “çok merhametli” demektir. Bu özellik Allah’ın dışındaki varlıklarda da olabileceği için ona "ikramı bol" anlamını verdik. Nitekim ‘rahîm’ kelimesi, Tevbe 9/128. ayette Resulullah için; Fetih 48/29. ayette ise müminler için kullanılmıştır.
(Zümer 39/1)
تَنْز۪يلُ الْكِتَابِ مِنَ اللّٰهِ الْعَز۪يزِ الْحَك۪يمِ
Bu kitabın indirilmesi, daima üstün ve bütün kararları doğru olan Allah tarafındandır.[*]

[*] Tâhâ 20/4, Şuara 26/192-193, Secde 32/2, Mü’min 40/2, Fussilet 41/2, 42, Casiye 45/2, Ahkaf 46/2, Vakıa 56/80, Hakka 69/43.

 
(Zümer 39/2)
اِنَّٓا اَنْزَلْنَٓا اِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَهُ الدّ۪ينَۜ
Bu Kitab’ı o gerçek için (sizleri imtihan için) biz indirdik.[1*] Öyleyse sen, Allah’ın dinine bir şey katmadan[2*] O’na kulluk et![3*]

[1*] Allah, insanları ve cinleri zorlu bir imtihandan geçirmek için nebiler göndermiş ve kitaplar indirmiştir (Bakara 2/213). Gökleri, yeri ve ikisinin arasındaki varlıkları da aynı maksatla yaratmıştır. Buna, bir çok ayette, “(بِالْحَقِّ) o gerçek için” ifadesiyle işaret edilir (Bakara 2/176, 213, Âl-i İmran 3/3-4, Nisa 4/105, Maide 5/48, İbrahim 14/19, Hicr 15/85, Nahl 16/3, İsra 17/105 -107, Ankebut 29/44, Rum 30/8, Zümer 39/5- 41, Şûrâ 42/17, Duhan 44/38-39, Ahkaf 46/3, Teğabun 64/3).

[2*] “Bir şey katmadan” meali verdiğimiz ifade “muhlis olarak” anlamındadır. Muhlis, ihlaslı kişi demektir. İhlas; sözlükte bir şeyi kirlilikten, bulanıklıktan temizleyip arındırmak, saflaştırmak, katıksız, arı, duru hale getirmektir. Bu kelime Kur’an’da, dini Allah’a has kılan yani Allah’ın dinine bir şey katmadan kayıtsız şartsız olarak ona içten boyun eğen, riyadan ve şirkten uzak olan samimi insanların ortak vasfını ifade etmek için kullanılır.

[3*] Ra’d 13/36, Hicr 15/99, Meryem 19/65, Zümer 39/11, 14, 66.
(Zümer 39/3)
اَلَا لِلّٰهِ الدّ۪ينُ الْخَالِصُۜ وَالَّذ۪ينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِه۪ٓ اَوْلِيَٓاءَۢ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُونَٓا اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۜ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ ف۪ي مَا هُمْ ف۪يهِ يَخْتَلِفُونَۜ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْد۪ي مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّارٌ
Dikkat edin! Saf din, Allah’ın dinidir.[1*] Allah ile aralarına veliler[2*] koyanlar şöyle derler: “Biz bunlara, sırf bizi Allah’a daha fazla yaklaştırsınlar diye kulluk ediyoruz.”[3*] Allah, (saf dinden) ayrı düştükleri konularda aralarında hüküm verecektir.[4*] Allah, yalan söyleyip sürekli kafirlik yapan /gerçekleri örtüp duran[5*] birini yola getirmez.

[1*] Nahl 16/52, Rum 30/30. Allah dinini tamamlamıştır (Maide 5/3); ona bir ekleme veya çıkarma yapılamaz. İçine Allah’tan başkasının söz ve hükümleri katılmış din, Allah’ın dini olamaz. Allah Teâlâ, kendisinden başkasına kulluk edilmemesi için, Kur’an ayetlerini birbirini açıklar şekilde indirmiş (En’am 6/114), bu açıklamalara erişilmesi için usul belirlemiş (Al-i İmran 3/7, A’raf 7/52, Zümer 39/23, Fussilet 41/3) ve bunun dışına çıkılmasını kabul etmemiştir (Hûd 11/1-2).

[2*] Veli (çoğulu evliya), araya başka bir şey girmeyecek şekilde birbirine yakın olan iki veya daha çok kişiden her birini ifade eder (Müfredât). İnsana sinir uçlarından daha yakın olan Allah (Kaf 50/16), herkesin velisi yani en yakınıdır (Bakara 2/257, Muhammed 47/11). Her şey gayet açık olduğu halde Allah’ı kendine uzak görenler ona, aracılarla ulaşmaya çalışırlar. Aracıları, veli veya evliya diye tanımlar ve kendilerini Allah’a ulaştırmaları için onların sözünü Allah’ın sözünün önüne geçirir, onlara kul köle olurlar (Ahkaf 46/5). Bunu bile bile yapan (Bakara 2/22, En’âm 6/75-79), onları ilahlaştırmış (A’raf 7/3, 30) ve tövbe edilmediği taktirde asla affedilmeyecek şirk günahına girmiş olur (Nisa 4/48, 116, A’raf 7/3, 30, Secde 32/4, Ahkaf 46/4-6). 

[3*] Yunus 10/18.

[4*] Hac 22/56, 68-69 Secde 32/25, Casiye 45/17.

[5*] Kafirler, ayetleri görüp kavradıktan ve doğruluğuna inandıktan sonra onları yok sayıp üstünü örten kişiler oldukları için onların değişmez özelliği yalancılıktır. Bakara 2/39, Âl-i İmran 3/86, Nahl 16/104.
(Zümer 39/4)
لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَتَّخِذَ وَلَدًا لَاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَٓاءُۙ سُبْحَانَهُۜ هُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ
Allah çocuk edinmek isteseydi elbette yarattıkları içinden beğendiğini seçerdi. Bu, O’na yakıştırılamaz.[1*] O Allah’tır, tektir, her şey kendi emri altında olandır.[2*]

[1*] Bakara 2/116, Yunus 10/68, Kehf 18/4, Meryem 19/88-93, Enbiya 21/26, Saffat 37/151-152, Zuhruf 43/81-82.

[2*] Ra’d 13/16, Sad 38/65.
(Zümer 39/5)
خَلَقَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۜ كُلٌّ يَجْر۪ي لِاَجَلٍ مُسَمًّىۜ اَلَا هُوَ الْعَز۪يزُ الْغَفَّارُ
O, gökleri ve yeri de o gerçek için (sizleri imtihan için)[1*] yaratmıştır. Geceyi gündüzün üstüne sarar, gündüzü de gecenin üstüne sarar.[2*] Güneş’i ve Ay’ı hizmete koymuştur. Bunların her biri (kendi yörüngesinde)[3*] belli bir süreye kadar akar gider.[4*] Bilin ki O daima üstündür, çok bağışlayıcıdır.

[1*]  Allah, gökleri, yeri ve ikisinin arasındaki varlıkları, insanları ve cinleri zorlu bir imtihandan geçirmek için yaratmıştır (Ahzab 33/2’nin dipnotuna bkz.)

[2*] Gece ve gündüz, tıpkı Güneş ve Ay gibi yörüngesi olan iki ayrı varlıktır (Yasin 36/40). Uzay, zifiri karanlık olduğu halde dünyayı aydınlatan şey, kendine gelen güneş ışınlarını duhâya /ısı ve ışığa çeviren gündüzdür (Şems 91/1-3). Gecenin karanlık olma şartı olmadığı için (İsrâ 17/12) kutup bölgesinde, beyaz geceler oluşur. Güneşsiz günlerde bile bu bölgeleri aydınlatan, ufkun altından gelen güneş ışınlarını aydınlığa çeviren gündüzdür. Güneş ışığının olmadığı gece vaktinde gündüz gecenin altında kalır ama hem bulutları beyaz gösterir hem de hafif bir aydınlık oluşturur. Bu aydınlığa atmosfer aydınlığı, gök aydınlığı veya gece aydınlığı denir. Bu ayet, gece ve gündüzün, 24 saat boyunca dünyanın çevresini bir küre gibi sardığını bildirmektedir. 

[3*] Yasin 36/40.

[4*] Ra'd 13/2, Lokman 31/29, Fatır 35/13.
(Zümer 39/6)
خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ الْاَنْعَامِ ثَمَانِيَةَ اَزْوَاجٍۜ يَخْلُقُكُمْ ف۪ي بُطُونِ اُمَّهَاتِكُمْ خَلْقًا مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ ف۪ي ظُلُمَاتٍ ثَلٰثٍۜ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۜ لَٓا اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُونَ
O, sizi (atanız Âdem’i) nefsi vahideden /tek bir özden[1*] yarattı. Sonra eşini de ondan /tek bir özden oluşturdu. Sizin için en’amdan sekiz eş (koyun, keçi, sığır ve deveden birer erkek ve dişi) indirdi.[2*] Sizi analarınızın karınlarında, üç karanlık içinde şekilden şekile dönüştürerek yarattı.[3*] İşte o Allah’tır, sizin Rabbiniz /sahibinizdir. Hakimiyet yalnız O’nundur. O’ndan başka ilah yoktur.[4*] Peki nasıl oluyor da başka tarafa döndürülüyorsunuz?[5*]

[1*] Allah insanlığın atası Âdem ve eşini nefsi vahideden /tek bir özden yaratmıştır (Nisa 4/1, En’âm 6/98, A’râf 7/189). İnsanın yeniden yaratılışı da ilk yaratılış gibi nefsi vahideden olacaktır (Lokman 31/28). Tek bir özden yaratılan ilk insanın nutfesi, çamurdan süzülerek oluşturulan çoklu bir karışımdır (Mü'minûn 23/12, İnsan 76/2) İnsan soyunun nutfesi ise meni ile cinsiyeti belirlenen ve mai mehinden süzülen bir nufte yani baba ve anneden gelen üreme hücrelerinin (mai mehin /yumurta ve mai dafık /sperm) birleşmesiyle oluşan döllenmiş yumurtadır (Mü’minûn 23/13, Secde 32/7-8, Necm 53/46, Kıyamet 75/37, Mürselat 77/20-21) Âdem ile Havva’yı oluşturan nutfe ile onların soyunu oluşturan nutfe içerik olarak aynı olmakla birlikte oluşumları farklıdır.  

[2*] En’am 6/143-144. Dünya, yedi kat göğe benzer şekilde yaratılmıştır (Talak 65/12). Bu sebeple insanların ve diğer canlıların yaşadığı yeryüzü, dünyanın en üst katı yani yedinci katı olur. Gökten indirilen koyun, keçi, sığır ve deve de yedinci kat gökten indirilmiş olmalıdır. Yedinci kat göğün son noktasında sidre ağacının yani arap kirazının bulunduğu da anlatılır. (Necm 53/14). Dolayısıyla ağacın bulunduğu yerde hayvanlar da yaşar. Zaten dünyadaki her şeyin deposunun, Allah’ın katında olduğu ve belli bir ölçüye göre indirildiği bildirilir (Hicr 15/21).

[3*] Erkeğin tohumu /menisi kadının üreme organına bırakılınca onun yumurtası ile birlikte bir süre kalabileceği yerde yani karar-ı mekîn’de döllenmiş yumurtaya dönüşür (Mü'minûn 23/12-13, Abese 80/18-20). Çocuğun cinsiyeti ve diğer özellikleri bu sırada belli olur (Necm 53/45-46, Maide 5/32, Enbiya 21/35). oradan da doğuma kadar kalabileceği yere yani rahim cidarına doğru giderken yeni bir yapıya dönüşür. Rahim cidarına yapışınca da bebeğin oluşumu başlar. Böylece insanın yaratılışı bu üç karanlık yerde gerçekleşir. Annenin vücudunda, bir müddet kalınabilecek iki korunaklı yer /karar-ı mekîn vardır.  Bunlardan biri döllenmeyi sağlayan fallop tüpleri (Mü'minûn 23/12-13), diğeri de bilinen bir süreye yani doğuma kadar kalacağı rahimdir (Mürselat 77/20-22). 

[4*] En’am 6/102, Fatır 35/13, Mü’min 40/62-64.

[5*] Yunus 10/32.
(Zümer 39/7)
اِنْ تَكْفُرُوا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ وَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوا يَرْضَهُ۬ لَكُمْۜ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ اُخْرٰىۜ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَۜ اِنَّهُ عَل۪يمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ
(Ey insanlar!) Kâfirlik ederseniz /Allah’ı görmezlikte direnirseniz (bilin ki) Allah’ın size ihtiyacı yoktur.[1*] O, kullarının kâfirlik etmesine rıza göstermez. Ama eğer şükrederseniz /görevlerinizi yerine getirirseniz şükretmenizden memnun olur.[2*] Hiçbir günahkâr başkasının günahını yüklenmez.[3*] Sonunda dönüp geleceğiniz yer Rabbinizin huzurudur; O size neler yaptığınızı bildirecektir. Çünkü O, sinelerde olanları bilendir.

[1*] İbrahim 14/8, Fatır 35/15.

[2*] Bakara 2/152, Nisa 4/147, İbrahim 14/7, Neml 27/40, Lokman 31/12.

[3*] En’am 6/164, İsra 17/15, Fatır 35/18, Necm 53/38.
(Zümer 39/8)
وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهُ مُن۪يبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُٓوا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِيُضِلَّ عَنْ سَب۪يلِه۪ۜ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَل۪يلًاۗ اِنَّكَ مِنْ اَصْحَابِ النَّارِ
İnsana bir zarar dokunduğunda Rabbine yönelerek yalvarıp yakarır. Sonra Rabbi ona kendinden bir nimet bahşettiğinde daha önce yalvarıp yakardığı Rabbini unutur, (insanları) O’nun yolundan saptırmak için O’na benzer nitelikte varlıklar[1*] uydurur. De ki: “Kâfirliğinden az bir süre yararlan bakalım![2*] Şüphesiz sen ateşin ahalisindensin!”[3*]

[1*] Ayetteki endâd (أنداد) kelimesinin tekili nidd’dir (نِدٌّ). Nidd, “bir şeyin benzeri ve işlerinde ona muhalefeti olan varlık” anlamındadır (el-Ayn). Müşrikler, Allah ile ortak özelliklere sahip olduğuna inandıkları varlıkları araya koyarak isteklerini, onların aracılığı ile Allah’a kabul ettireceklerine inanırlar. Bakara 2/22, 165, İbrahim 14/30, Sebe 34/33, Zümer 39/8, Fussilet 41/9. Ayrıca ilgili ayetler için bkz.En’am 6/63-64, Yunus 10/22-23, İsra 17/67-69, Ankebut 29/65, Lokman 31/31-32.

[2*] İnsanları Allah’ın yolundan saptıranlar, dini kullanarak çeşitli çıkarlar sağlarlar. Bunlar, ahiret nimetinin yanında azdır ve kısa sürelidir (En’am 6/44, Tevbe 9/34).

[3*] Yunus 10/12, 21, Hud 11/9-10, Rum 30/33-34, Zümer 39/49, Fussilet 41/50-51.
(Zümer 39/9)
اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَٓاءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَقَٓائِمًا يَحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّه۪ۜ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذ۪ينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذ۪ينَ لَا يَعْلَمُونَۜ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُو۬لُوا الْاَلْبَابِ۟
(Böyle biri mi) yoksa ahiret endişesi ve Rabbinin ikramı ümidiyle gece saatlerinde[1*] secde ederek ve kıyamda bulunarak[2*] içtenlikle boyun eğen kişi mi (iyidir)? De ki: “Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?”[3*] Doğru bilgiyi ancak, aklıselim sahibi olanlar[4*] kullanırlar.

[1*] Tâhâ 20/130. Gece üç ana bölümden oluşur. Eşite yakın uzunlukta olan birinci ve üçüncü bölümü alacakaranlık, ikisinin arası ve en uzun bölümü gecenin ortasıdır (Müzzemmil 73/20). Akşamın alaca karanlığı iki bölümden oluşur. Birinci bölümü akşam namazı, ikincisi yatsı namazı vaktidir. Sabahın alaca karanlığı da ikiye ayrılır, birinci bölümü fecr-i kâzib yani seher ve sahur vakti, ikincisi de fecr-i sâdık yani sabah namazı vaktidir. Yatsının sonundan sabah namazı vaktine kadar olan kısım teheccüd namazı vaktidir (İsra 17/78-79, Nûr 24/58). O vakitte farz namaz kılınmaz. 

[3*] Secde 32/18, Sad 38/28, Mü'min 40/58, Casiye 45/20-21, Mücadele 58/11, Haşr 59/20.

[4*] “Aklıselim sahibi olanlar” anlamı verdiğimiz ifade “ulü’l-elbâb”dır. Bkz. Bakara 2/179’un dipnotu.
(Zümer 39/10)
قُلْ يَا عِبَادِ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا اتَّقُوا رَبَّكُمْۜ لِلَّذ۪ينَ اَحْسَنُوا ف۪ي هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌۜ وَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌۜ اِنَّمَا يُوَفَّى الصَّابِرُونَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ
De ki (Allah, şöyle buyuruyor):[1*] “Ey inanıp güvenen kullarım, Rabbinize karşı yanlış yapmaktan sakının![2*] Bu dünyada iyilik eden, iyilik bulur.[3*] Allah’ın toprağı geniştir.[4*] Muhakkak ki sabredenlere /duruşunu bozmayanlara ödülleri hesapsızca verilecektir.”[5*]

[1*] Allah’ın Elçisi, Allah’ın sözünü ulaştırmakla görevli olduğu için ayete böyle meal vermek gerekir (Maide 5/99, Nahl 16/35, Nur 24/54).

[2*] Hac 22/1, Lokman 31/33, Zümer 39/16.

[3*] Yunus 10/26, Ra’d 13/18, Nahl 16/30, Enbiya 21/101, Necm 53/31-32, Hadid 57/10.

[4*] Ankebut 29/56.

[5*] Mü’min 40/40.
(Zümer 39/11)
قُلْ اِنّ۪ٓي اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَهُ الدّ۪ينَۙ
De ki: “Bana, Allah’ın dinine bir şey katmadan O’na kulluk etmem emredildi.[*]

[*] Zümer 39/2.
(Zümer 39/12)
وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُونَ اَوَّلَ الْمُسْلِم۪ينَ
Bir de (Allah’a) teslim olanların öncüsü olmam emredildi.”[*]

[*] En’am 6/14, 162-163, Yunus 10/104, Neml 27/91, Mü’min 40/66.
(Zümer 39/13)
قُلْ اِنّ۪ٓي اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبّ۪ي عَذَابَ يَوْمٍ عَظ۪يمٍ
De ki: “Ben, Rabbime asi olursam o azametli günün azabından korkarım.”[*]

[*] En’am 6/15, Yunus 10/15.
(Zümer 39/14)
قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَهُ د۪ين۪يۙ
De ki: “Ben, dinime bir şey katmadan Allah’a kulluk ederim.[*]

[*] Zümer 39/2.
(Zümer 39/15)
فَاعْبُدُوا مَا شِئْتُمْ مِنْ دُونِه۪ۜ قُلْ اِنَّ الْخَاسِر۪ينَ الَّذ۪ينَ خَسِرُٓوا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْل۪يهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۜ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُب۪ينُ
Siz de Allah’ın dışında dilediğinize kulluk edin!”[1*] Onlara şunu da söyle: “Şurası kesin ki hüsrana uğrayanlar, kıyamet /mezardan kalkış günü kendini ve ailesini hüsrana uğratanlardır. Bilin ki apaçık hüsran işte budur.”[2*]

[1*] Fussilet 41/40, Kafirun 109/1-6.

[2*] A’raf 7/9, Mü’minun 23/103, Şûrâ 42/45.
(Zümer 39/16)
لَهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌۜ ذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِه۪ عِبَادَهُۜ يَا عِبَادِ فَاتَّقُونِ
Onların üstlerinde ateşten gölgeler, altlarında da gölgeler olur.[1*] İşte Allah kullarını bununla korkutuyor. Ey kullarım, bana yanlış yapmaktan sakının![2*]

[1*] A’raf 7/40-41, İbrahim 14/49-50, Ankebut 29/55, Vakıa 56/41-43.

[2*] Zümer 39/10.
(Zümer 39/17)
وَالَّذ۪ينَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ اَنْ يَعْبُدُوهَا وَاَنَابُٓوا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ
Tağuta /haddini aşanlara[1*] kulluk etmekten uzak duran ve Allah’a yönelen kimselere gelince; müjdeler onlar içindir. Sen, kullarıma müjde ver![2*]

[1*] Tağut, haddini aşmakta ileri giden insan ve cin şeytanlarıdır. Bunlar, yoldan çıkmakla kalmaz ayetleri ya yok sayarak ya da anlamlarını bozarak başkalarının da haddini aşmasına ve yoldan çıkmasına sebep olurlar (Bakara 2/256, 257; Nisa 4/51, 60, 76; Maide 5/60; Nahl 16/36).

 
(Zümer 39/18)
اَلَّذ۪ينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ اَحْسَنَهُۜ اُو۬لٰٓئِكَ الَّذ۪ينَ هَدٰيهُمُ اللّٰهُ وَاُو۬لٰٓئِكَ هُمْ اُو۬لُوا الْاَلْبَابِ
Sözü dinleyip en güzeline uyanlara...[1*] İşte onlar, Allah’ın doğru yola kabul ettiği kimselerdir. İşte onlar, aklıselim sahibi olanlardır.[2*]

[1*] Zümer 39/23, 55.

[2*] “Aklıselim sahibi olanlar” anlamı verdiğimiz ifade “ulü’l-elbâb”dır. Bkz. Bakara 2/179’un dipnotu.
(Zümer 39/19)
اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۜ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِي النَّارِۚ
Peki, aleyhinde azap hükmü kesinleşen biri (onlar gibi) midir?[*] Ateşte olan birini sen mi kurtaracaksın?

[*] Tevbe 9/80, Secde 32/18, Saffat 37/31, Zümer 39/71, Mü’min 40/6.
(Zümer 39/20)
لٰكِنِ الَّذ۪ينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَبْنِيَّةٌۙ تَجْر۪ي مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهَارُۜ وَعْدَ اللّٰهِۜ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْم۪يعَادَ
Rablerine karşı yanlış yapmaktan sakınanlar için ise (cennette) köşkler vardır, onların üstünde yapılmış alt tarafından ırmaklar akan başka köşkler de vardır. Bunu Allah vaad etmiştir. Allah vaadinden dönmez.[*]

[*] Nisa 4/122, Furkan 25/75, Ankebut 29/58, Lokman 31/8-9, Sebe 34/37.
(Zümer 39/21)
اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَٓاءِ مَٓاءً فَسَلَكَهُ يَنَاب۪يعَ فِي الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِه۪ زَرْعًا مُخْتَلِفًا اَلْوَانُهُ ثُمَّ يَه۪يجُ فَتَرٰيهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهُ حُطَامًاۜ اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُو۬لِي الْاَلْبَابِ۟
Allah’ın gökten su indirip yerdeki kaynaklara ulaştırdığını, sonra onunla renkleri farklı tarım ürünleri bitirdiğini görmedin mi?[*] Sonra kurumaya başlar da onu sararmış halde görürsün, arkasından Allah, onu çerçöpe dönüştürür. Bunda, aklıselim sahibi olanlar için kesinlikle doğru bilgiler vardır.

[*] Bakara 2/22, En’am 6/99, İbrahim 14/32, Yunus 10/24, Nahl 16/10-11, Kehf 18/45, Tâhâ 20/53, Hac 22/63, Fatır 35/27, Hadid 57/20.

 
(Zümer 39/22)
اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهُ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُورٍ مِنْ رَبِّه۪ۜ فَوَيْلٌ لِلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللّٰهِۜ اُو۬لٰٓئِكَ ف۪ي ضَلَالٍ مُب۪ينٍ
(Gösterdiği gayretten dolayı)[1*] Allah’ın, gönlünü İslam’a açtığı ve böylece Rabbinden gelen bir aydınlık içinde olan kişi (kalbi katılaşmış kişi) gibi midir?[2*] Allah’ın zikrine /kitabına[3*] karşı kalpleri katılaşmış olanların[4*] vay haline! Onlar, açık bir sapkınlık içindedirler.[5*]

[1*] Yunus 10/108, İsra 17/15, Lokman 31/12.

[2*] En’am 6/125.

[3*] Hicr 15/9.

[4*] İsra 17/82.

[5*] Hadid 57/16.
(Zümer 39/23)
اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَد۪يثِ كِتَابًا مُتَشَابِهًا مَثَانِيَۗ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذ۪ينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْۚ ثُمَّ تَل۪ينُ جُلُودُهُمْ وَقُلُوبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِۜ ذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْد۪ي بِه۪ مَنْ يَشَٓاءُۜ وَمَنْ يُضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ
Allah, sözlerin en güzelini[1*] (Kur’an’ı), birbirine benzer, ikişerli yapıda[2*] bir kitap olarak indirmiştir. Rablerinden çekinenlerin bundan dolayı derileri ürperir, sonra derileri ve kalpleri Allah’ın zikri /kitabı karşısında yumuşar.[3*] İşte bu kitap, Allah'ın rehberidir. O, gereğini yapan[4*] kullarını bu rehberle hidayete erdirir. Allah’ın sapkın saydığını doğru yolda sayacak[5*] kimse yoktur.[6*]

[1*] Zümer 39/18, 55.

[2*] “Birbirine benzeyen” anlamı verilen kelime “müteşabih”,  “ikişerli yapıda” anlamı verilen kelime ise “mesânî”dir. İkişerli yapı, muhkem ve müteşabih ayetlerden oluştuğu için (Âl-i İmran 3/7) bu kelimeler, burada, Kur’an’ın özelliğini anlatmaktadır. Allah Teala kitabını, bu yöntemle açıklar (A’raf 7/52, Hud 11/1-2, Fussilet 41/3).

[3*] Enfal 8/2, Hac 22/35.

[4*] Şâe (شاء) fiili, “bir şey yapmak” anlamındaki şey (شيء) mastarından türemiştir. Allah’ın yapması o şeyi var etmesi, insanın yapması da o şey için gereken çabayı göstermesidir (Müfredât). Allah, her şeyi bir ölçüye göre var eder (Kamer 54/49, Ra’d 13/8). İmtihanla ilgili şeyleri iyi ve kötü diye ikiye ayırmıştır (Enbiyâ 21/35). Allah, herkesin doğru yolda olmasını ister (Nisa 4/26) ama sadece doğru şeyler yapanı doğru yolda sayar (Nur 24/46). Yaptığının doğru veya yanlış olduğunu da kişiye ilham eder. Onun için doğru davrananın içi rahat, yanlış davrananın içi de sıkıntılı olur (Şems 91/7-10). Buna göre şâe (شاء) fiilinin öznesi Allah olursa “gerekeni yaptı veya yarattı”, insan olursa “gerekeni yaptı” anlamında olur. Allah insanlara, tercihlerine göre davranma hürriyeti vermeseydi hiç kimse yanlış bir şey yapamaz ve imtihan diye bir şey de olmazdı (Nahl 16/93). Yanlış kader anlayışını imanın bir esası gibi İslam’a yerleştirmek isteyenler, büyük bir çarpıtma yaparak şâe (شاء) fiiline irade yani isteme ve dileme anlamı vermiş; bunu, tefsirlere hatta sözlüklere bile yerleştirerek birçok ayetin mealini bozmuşlardır. Bkz: http://www.suleymaniyevakfi.org/akaid-arastirmalari/kuranda-sey-mesiet-irade-ve-fitrat.html

[5*] “Doğru yolda sayacak” diye tercüme edilen hidayet (هداية) kökünden “hâdi” (هادي) kelimesidir. Hidayet, nazikçe yol göstermektir (Müfredat). Allah’ın hidâyeti dört çeşittir: Birincisi; varlığını, birliğini ve her şeyden yakın olduğunu her vesileyle göstermesidir. Bu yüzden Allah, yanlış yola girenleri bir şekilde uyarır (Şems 91/8-10, En’âm 6/125). Allah’ı, ulaşılamaz görüp araya aracılar koymayı müşriklik sayar ve bu davranışı asla bağışlamaz (Nisâ 4/48, 115-117). İkincisi, iyiyi kötüden ayırma özelliği verdiği insana doğruyu bulmasında rehberlik etmesidir (Enfal 8/29). Üçüncüsü, indirdiği kitaplarla yol göstermesidir. Bu yüzden o kitapların her biri birer hüdâ yani rehberdir (Bakara 2/2, 38). Dördüncüsü de doğru tercihte bulunan herkesi yoluna kabul etmesi ve doğru yolda olduğunu onaylamasıdır (İbrahim 14/4). Burada, dördüncü anlamdadır. Yani Allah’ın doğru yolda olduğunu onaylamadığı birini, kimse doğru yolda sayamaz.

[6*] Onlar yola gelmeden Allah onları yola gelmiş saymaz (Ra’d 13/27, Kasas 28/56, Şûrâ 42/13).
 
(Zümer 39/24)
اَفَمَنْ يَتَّق۪ي بِوَجْهِه۪ سُٓوءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۜ وَق۪يلَ لِلظَّالِم۪ينَ ذُوقُوا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُونَ
Kıyamet /mezardan kalkış günü yüzünü o kötü azaptan koruyan kişi, (yanlışlar içinde olan kişi) gibi midir? Yanlışlar içinde olanlara şöyle denecektir: “Kazandığınız şeyin tadına varın bakalım!”[*]

[*] Fussilet 41/40.
(Zümer 39/25)
كَذَّبَ الَّذ۪ينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰيهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُونَ
Onlardan öncekiler de yalana sarılmışlardı.[1*] Sonunda azap onlara, hiç fark etmedikleri yerden gelmişti.[2*]

[1*] Sebe 34/45, Fatır 35/25, Mülk 67/18.

[2*] Nahl 16/26.
(Zümer 39/26)
فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِي الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُۢ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ
Allah onlara, dünya hayatında rezilliği tattırdı. Ahiretteki azap ise elbette daha büyük olacaktır. Keşke bilselerdi![*]

[*] Ra’d 13/34, Tâhâ 20/127.
(Zümer 39/27)
وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ ف۪ي هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَۚ
Şüphesiz, biz bu Kur’an’da insanlar için her türlü örneği verdik, belki doğru bilgileri kullanırlar.[*]

[*] İsra 17/89, Kehf 18/54, Rum 30/58.
(Zümer 39/28)
قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذ۪ي عِوَجٍ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ
(Örnekleri), içinde bir eğrilik[1*] olmayan Arapça kur’anlar /ayet kümeleri[2*] halinde verdik, belki yanlışlardan sakınırlar.

[1*] Eğrilik anlamı verdiğimiz İvec (عوج), çok dikkat edilmedikçe anlaşılamayacak olan eğriliktir (Müfredat). Doğruya çok yakın görünecek şekilde anlamda yapılan çarpıtmalar, böyle eğriliklerdir. Kur’an’da herhangi bir ivec yoktur (Kehf 18/1); ancak insanlar Kur’an’a uymak yerine Kur’an’ı kendilerine uydurmak için anlamı çarpıtabilir yani ivec yapabilirler.

[2*] Kur'an, karae (قرأ) fiilinin mastarı olan kur (القُرْء) veya kar (القَرْء)’dan türetilmiştir; anlamı, toplama ve birleştirmedir. Mastar olarak kullanıldığı gibi bütünlük ve küme anlamında isim olarak da kullanılır. Allah’ın kitabına Kur’an denmesi, bütün sureleri toplayıp bir araya getirmesi sebebiyledir (Lisanu’l-Arab).  Arapçada Kur’an (قُرْآنً)’ın çoğulu olmadığından tekil için de çoğul için de kullanılır. Bu sebeple kur’ân (قُرْآن) kelimesine, bağlamına göre, kur’ânlar diye de anlam verilebilir.

 
(Zümer 39/29)
ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَجُلًا ف۪يهِ شُرَكَٓاءُ مُتَشَاكِسُونَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِرَجُلٍۜ هَلْ يَسْتَوِيَانِ مَثَلًاۜ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِۚ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
Allah, birbiriyle zıtlaşıp duran birkaç ortağın emri altındaki bir adam ile tek bir kişiye bağlı olan bir adamı örnek veriyor. Hiç bu ikisinin durumu aynı olur mu? Her şeyi mükemmel yapmak Allah’a özgüdür; fakat onların çoğu bunu bilmez.[*]

[*] Nahl 16/75-76, Rum 30/28. Bu konu İncil’de de şöyle örneklendirilir: “Hiç kimse iki efendiye kulluk edemez. Ya birinden nefret edip öbürünü sever ya da birine bağlanıp öbürünü hor görür. Siz hem Tanrı’ya hem de paraya kulluk edemezsiniz.” (Matta 6:24)
(Zümer 39/30)
اِنَّكَ مَيِّتٌ وَاِنَّهُمْ مَيِّتُونَۘ
Şüphesiz ki sen de öleceksin, onlar da ölecekler.[*]

[*] Âl-i İmran 3/185, Enbiya 21/34-35, Ankebut 29/57.
(Zümer 39/31)
ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُونَ۟
Sonra kıyamet /mezardan kalkış günü hepiniz, Rabbinizin huzurunda birbirinizle münakaşa edeceksiniz.[*]

[*] İbrahim 14/21, Şuara 26/96-102, Sebe 34/31-33, Saffat 37/27-32, Sad 38/64.
(Zümer 39/32)
فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَٓاءَهُۜ اَلَيْسَ ف۪ي جَهَنَّمَ مَثْوًى لِلْكَافِر۪ينَ
Allah hakkında yalan söyleyen ve doğrular kendisine ulaştığında da onlar karşısında yalan söyleyenden daha büyük yanlışı kim yapabilir? Kâfirler için cehennemde yer mi yok![*]

[*] En’am 6/21, 93, A’raf 7/37, Yunus 10/17, Hud 11/18, Ankebut 29/68.
(Zümer 39/33)
وَالَّذ۪ي جَٓاءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِه۪ٓ اُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ
Doğruları getiren ve onu tasdik edenler var ya işte onlar, yanlışlardan sakınanlardır.[*]

[*] Leyl 92/5-7.
(Zümer 39/34)
لَهُمْ مَا يَشَٓاؤُ۫نَ عِنْدَ رَبِّهِمْۜ ذٰلِكَ جَزٰٓؤُا الْمُحْسِن۪ينَۚ
Rableri katında onlar için arzu ettikleri her şey vardır. Bu, güzel davrananların ödülüdür.[*]

[*] Nahl 16/31, Enbiya 21/102, Furkan 25/16, Yasin 36/57, Fussilet 41/31, Şûrâ 42/22, Kaf 50/35.
(Zümer 39/35)
لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذ۪ي عَمِلُوا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذ۪ي كَانُوا يَعْمَلُونَ
Çünkü Allah; onların işlediklerinin en kötüsünü (bile) örtecek ve işlediklerinin en güzeliyle onları ödüllendirecektir.[*]

[*] Âl-i İmran 3/195, Nisa 4/48, 116, Enfal 8/29, Nahl 16/96-97, Kehf 18/88, Ankebut 29/7, Teğabün 64/9.
(Zümer 39/36)
اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهُۜ وَيُخَوِّفُونَكَ بِالَّذ۪ينَ مِنْ دُونِه۪ۜ وَمَنْ يُضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍۚ
Hiç Allah kuluna yetmez mi![1*] Bir de seni, Allah ile aralarına koydukları ile korkutuyorlar. Allah’ın sapkın saydığını doğru yolda sayacak kimse yoktur.[2*]

[1*] Bakara 2/137, Hicr 15/95.

[2*] Bkz. Zümer 39/23’ün dipnotu.
(Zümer 39/37)
وَمَنْ يَهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهُ مِنْ مُضِلٍّۜ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَز۪يزٍ ذِي انْتِقَامٍ
Allah’ın doğru yolda saydığını sapkın sayacak kimse de yoktur.[*] Allah daima üstün olan ve hak edilen cezayı veren değil midir?

[*] Hicr 15/42, Nahl 16/99-100, İsra 17/65.
(Zümer 39/38)
وَلَئِنْ سَاَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللّٰهُۜ قُلْ اَفَرَاَيْتُمْ مَا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كَاشِفَاتُ ضُرِّه۪ٓ اَوْ اَرَادَن۪ي بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكَاتُ رَحْمَتِه۪ۜ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُۜ عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ
Onlara: “Gökleri ve yeri kim yarattı?” diye sorsan kesinlikle “Allah” derler.[1*] De ki: “Allah ile aranıza koyup yalvardıklarınıza baktınız mı? Allah bana bir zarar vermek isterse onlar bu zararı giderebilir mi?[2*] Ya da bana bir ikramda bulunmak isterse onlar bu ikramı engelleyebilir mi?” De ki: “Allah bana yeter. Tevekkül edenler, sadece Allah’a güvenip dayanırlar.”[3*]

[1*] Yunus 10/31, Mu’minun 23/84-89, Ankebut 29/61, Lokman 31/25, Zuhruf 43/9-10, 87.

[2*] En’am 6/17, Yunus 10/107.

[3*] Yusuf 12/67, İbrahim 14/12.
(Zümer 39/39)
قُلْ يَا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنّ۪ي عَامِلٌۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَۙ
De ki: “Ey halkım, elinizden ne geliyorsa yapın! Ben de yapıyorum. Nasılsa ileride öğreneceksiniz;[*]

[*] En’am 6/135, Hud 11/121.
(Zümer 39/40)
مَنْ يَأْت۪يهِ عَذَابٌ يُخْز۪يهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُق۪يمٌ
rezil edici azap kime gelecek, kalıcı azap kimin üzerine çökecek (öğreneceksiniz).”[*]

[*] Aynı ifadeleri, Nuh (a.s.) ve Şuayb (a.s.) da kavimlerine karşı kullanmıştır (Hud 11/39, Hud 11/93).
(Zümer 39/41)
اِنَّٓا اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِه۪ۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَاۚ وَمَٓا اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَك۪يلٍ۟
Bu Kitab’ı, tüm insanlar için, o gerçek sebebiyle (onları imtihan amacıyla) sana, biz indirdik.[1*] Artık kim yola gelirse kendi iyiliği için gelir; kim de yoldan çıkarsa kendi aleyhine çıkar. Sen onların vekili değilsin.[2*]

[1*] Zümer 39/2’nin dipnotuna bakınız.  

[2*] En’am 6/104, Yunus 10/108, İsra 17/15, Neml 27/92, Rum 30/44, Fussilet 41/46.
(Zümer 39/42)
اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ ح۪ينَ مَوْتِهَا وَالَّت۪ي لَمْ تَمُتْ ف۪ي مَنَامِهَاۚ فَيُمْسِكُ الَّت۪ي قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰٓى اِلٰٓى اَجَلٍ مُسَمًّىۜ اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
Allah nefisleri /ruhları, ölümü sırasında vefat ettirir /çeker alır, ölmemiş olanınkini de uykusunda alır.[1*] Ölümüne hükmettiğini tutar, diğerini ise belli bir süreye[2*] kadar (vücuda) geri gönderir. Bunda, düşünen bir topluluk için âyetler /göstergeler vardır.

[1*] Bu ayete göre insan, biri beden diğeri ruh olmak üzere iki nefisten oluşur. Ruhun çoğunlukla can ile aynı şey olduğu zannedilir. Oysa ruhun üflenmesi, ana rahminde bütün organların tamamlanmasından sonra olur. Ruh bedenle birleştiğinde insan, dinleyen, basiret ve gönül sahibi olan bir canlı türü haline gelir  (Mü'minûn 23/12-14, Secde 32/7-9). Beden, bir bilgisayarın donanımına; can, donanıma güç veren elektriğe benzetilebilir. Ruh ise bilgisayarın işletim sistemi gibi olur. İşletim sistemi nasıl bütün bilgileri koruyorsa ruh da öyledir. Bu ayete göre Allah insanı iki şekilde vefat ettirir; biri uyuyunca diğeri de ölünce olur. Ruh ve canın farklı şeyler olduğu, uyuyan insanın canlılığını korumasından da anlaşılır. Uyuyanın ruhu, uyandığında; ölenin ruhu ise ahirette bedenler yeniden diriltildiğinde geri döner (Tekvîr 81/7).  Yeniden dirilen kişi kendini uykudan uyanmış gibi hisseder ve "Uyuduğumuz yerden bizi kim kaldırdı?" der (Yasin 36/52).

[2*] Belirlenmiş ecel (ecel-i müsemma) için Bkz. En’am 6/2 ve dipnotu.
(Zümer 39/43)
اَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللّٰهِ شُفَعَٓاءَۜ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْـًٔا وَلَا يَعْقِلُونَ
Yoksa onlar Allah ile aralarına girecek şefaatçiler mi edindiler? De ki: “Ya onların bir şeye güçleri yetmiyor ve akıllarını da kullanmıyorlarsa /doğru bağlantılar kurmuyorlarsa!”[*]

[*] Yunus 10/18.
(Zümer 39/44)
قُلْ لِلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَم۪يعًاۜ لَهُ مُلْكُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۜ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
De ki: “Şefaat[1*] tümüyle Allah’a aittir. Göklerde ve yerde tüm yetkiler O’nundur.[2*] Sonunda O’nun huzuruna çıkarılacaksınız.”

[1*] Şefaat, birine eşlik etmek veya arka çıkmaktır (El-Ayn, Müfredât). Dünyada insanlar birbirlerine şefaat edebilir, yani arka çıkıp destek olabilirler (Nisa 4/85); ama mahşer günü kimse kimseye şefaat edemez (Bakara 2/48, 254; İnfitar 82/17-19). Cennete gitmiş biri, şirk günahı ile değil de diğer günahlarından dolayı cehenneme girip cezasını çekmiş olan bir yakınına, Allah’ın onayıyla şefaat edebilir yani onu yanına alabilir (A’raf 7/46-49, Meryem 19/86-87, Tur 52/21). Çünkü Allah’ın onayı olmadan şefaat olmaz (Bakara 2/255, Tâhâ 20/109, Secde 32/4, Sebe 34/23).

[2*] Bakara 2/107, Al-i İmran 3/189, Maide 5/40, 120, Tevbe 9/116, Nur 24/42, Furkan 25/2, Şûrâ 42/49, Zuhruf 43/85, Casiye 45/27, Fetih 48/14, Hadid 57/2, 5, Buruc 85/9.

 
(Zümer 39/45)
وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَاَزَّتْ قُلُوبُ الَّذ۪ينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذ۪ينَ مِنْ دُونِه۪ٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ
Sadece Allah’tan söz edildiğinde ahirete (gereği gibi)[1*] inanmayanların yürekleri daralır; ama O’nunla aralarına koyduklarından söz edilince hemen yüzleri güler.[2*]

[1*] Bazı kimseler ahirete, Allah’ın istediği gibi inanmaz, o konuda yanlış bilgilere sarılarak yoldan çıkarlar (Bakara 2/80, Âl-i İmran 3/24, Yunus 10/18, Zümer 39/43).

[2*] İsra 17/46, Mü'min 40/12.
(Zümer 39/46)
قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ ف۪يمَا كَانُوا ف۪يهِ يَخْتَلِفُونَ
De ki: “Gökleri ve yeri fıtrata[1*] göre var eden, gaybı ve şehadeti (algılanamayanı ve algılananı da) bilen Allah’ım! Kullarının ihtilafa düştükleri şeylerde, aralarında hükmü sen vereceksin!”[2*]

[1*] “Bölme” anlamındaki “fatr (فطر)” kökünden gelen fıtrat kavramı (Lisan’ul-arab) Kur’an’da, tabiatta ve insan vücudunda geçerli oluşum, gelişim, değişim ve dönüşüm kanunları anlamında kullanılır. Allah, bütün varlıkları bölünme kanununa göre yaratmıştır. Göklerin, yerin, insanların, hayvanların, bitkilerin yani her şeyin yapısı ve işleyişi fıtrata göredir (İsra 17/51, Hac 22/18, Nûr 24/41, Fatır 35/1, Şûrâ 42/11). Allah, kendi dinini de fıtrat olarak tanımlamıştır (Rum 30/30). Çünkü fıtrat aynı zamanda kulluğu, teslimiyeti ve itaati de ifade eder (En’am 6/14, 79, Yusuf 12/101, Tâhâ 20/72, Yasin 36/22). İslam dinine uyan, fıtrata uymuş, hem vücuduyla hem de varlıklar âlemiyle tam bir uyum içine girmiş olur (Âl-i İmran 3/83, Fussilet 41/11). Artık üzerinde ne bir korku kalır ne de üzüntü (Bakara 2/38). Bu uyumu bozan, toplumu ve çevreyi de bozar (Rum 30/41).

[2*] Hac 22/56.
(Zümer 39/47)
وَلَوْ اَنَّ لِلَّذ۪ينَ ظَلَمُوا مَا فِي الْاَرْضِ جَم۪يعًا وَمِثْلَهُ مَعَهُ لَافْتَدَوْا بِه۪ مِنْ سُٓوءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۜ وَبَدَا لَهُمْ مِنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُونُوا يَحْتَسِبُونَ
Yeryüzündeki her şey ve onunla birlikte bir o kadarı daha, yanlışlara dalmış kimselere ait olsa kıyamet /mezardan kalkış gününde o kötü azaptan kurtulmak için kesinlikle hepsini verirler.[*] O gün hiç hesaba katmadıkları şeyler Allah tarafından karşılarına çıkarılmış olur.

[*] Âl-i İmran 3/91, Mâide 5/36, Yunus 10/54, Ra’d 13/18, Meâric 70/11-14.
(Zümer 39/48)
وَبَدَا لَهُمْ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُوا وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِه۪ يَسْتَهْزِؤُ۫نَ
Kazandıklarının kötü sonuçları karşılarına çıkarılmış, hafife aldıkları şey onları kuşatmış olur.[*]

[*] Hud 11/8, Nahl 16/34, Zümer 39/48, Casiye 45/32-33, Ahkâf 46/26.
(Zümer 39/49)
فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۘ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِنَّاۙ قَالَ اِنَّمَٓا اُو۫ت۪يتُهُ عَلٰى عِلْمٍۜ بَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
İnsana bir zarar dokunduğunda bize yalvarıp yakarır. Sonra ona katımızdan bir nimet bahşettiğimizde “Bu sadece bilgim sayesinde bana verildi!” der.[1*] Oysa o nimet bir fitne/imtihan sebebidir[2*] ama onların çoğu bunu bilmez.[3*]

[1*] Allah insanları zenginlik ve fakirlikle imtihan eder. Çoğu kimse, zenginleşince onu kendinden bilir, fakir düşünce de suçu Allah’a atar (Fussilet 41/50, Fecr 89/15-16).

[2*] “Fitne”, altını içindeki yabancı maddelerden ayırmak için ateşe sokmaktır (Müfredat). Kur’an’da bu kelime imtihan (A’râf  7/155), aldatma (A’râf  7/27), cehennem azabı (Zariyât 51/10-14) ve savaş (Bakara 2/216) anlamlarında kullanılmıştır.

[3*] Yunus 10/12, 21, Hud 11/9-10, Rum 30/33-34, Zümer 39/8, Fussilet 41/50-51.
(Zümer 39/50)
قَدْ قَالَهَا الَّذ۪ينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَٓا اَغْنٰى عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ
Bu sözü onlardan öncekiler de söylemişlerdi;[1*] ama kazandıkları şeyler işlerine yaramadı.[2*]

[1*] Bunun bir örneği Karun’dur (Kasas 28/78).

[2*] Hicr 15/80-84, Mü’min 40/82.

 

 
(Zümer 39/51)
فَاَصَابَهُمْ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُواۜ وَالَّذ۪ينَ ظَلَمُوا مِنْ هٰٓؤُ۬لَٓاءِ سَيُص۪يبُهُمْ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُواۙ وَمَا هُمْ بِمُعْجِز۪ينَ
Sonunda kazandıklarının kötü sonuçları başlarına geldi. Bunlardan yanlış yapanların başlarına da kazandıklarının kötü sonuçları gelecek, bunlar da onun önüne geçemeyeceklerdir.[*]

[*] En’am 6/134, Yunus 10/53.
(Zümer 39/52)
اَوَلَمْ يَعْلَمُٓوا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَٓاءُ وَيَقْدِرُۜ اِنَّ ف۪ي ذٰلِكَ لَاٰيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ۟
Allah’ın, tercih ettiği kişi için[1*] rızkı genişlettiğini de daralttığını da bilmiyorlar mı? İnanıp güvenen bir topluluk için bunda elbette ayetler /göstergeler vardır.[2*]

[1*] Şâe (شاء)  ile ilgili detaylı bilgi için bkz Ra’d 13/13. ayetin dipnotu.

[2*] Ra’d 13/26, İsra 17/30, Kasas 28/82, Rum 30/37, Ankebut 29/62, Sebe 34/36, 39, Şûrâ 42/12.
(Zümer 39/53)
قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذ۪ينَ اَسْرَفُوا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّٰهِۜ اِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَم۪يعًاۜ اِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّح۪يمُ
De ki (Allah, şöyle buyuruyor):[1*] “Ey kendi aleyhinde aşırılıklar yapan kullarım![2*] Allah’ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin! Allah bütün günahları bağışlar. Çünkü O, daima bağışlayan, iyilik ve ikramı bol olandır.[3*]

[1*] Allah’ın Elçisi, Allah’ın sözünü ulaştırmakla görevli olduğu için ayete böyle meal vermek gerekir (Maide 5/99, Nahl 16/35, Nur 24/54).

[2*] Bunlar, yaptıkları aşırılıklardan dolayı günahkar olan insanlardır.

[3*] İşlenen günah ne olursa olsun, terk edilerek tövbe edilir ve doğru yola girilirse Allah, günahı bağışlamakla kalmaz, onu sevaba çevirerek ikramda da bulunur (Âl-i İmran 3/135-136, Nisa 4/17, 48, 116, A’raf 7/153, Nahl 16/119, Tâhâ 20/82, Furkan 25/68-71)
(Zümer 39/54)
وَاَن۪يبُٓوا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوا لَهُ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ
Azap size gelmeden önce siz Rabbinize yönelin ve O’na teslim olun.[*] Yoksa size yardım edilmez.

[*] İbrahim 14/31, Rum 30/31, 43, Şûrâ 42/47.

 
(Zümer 39/55)
وَاتَّبِعُٓوا اَحْسَنَ مَٓا اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُونَۙ
O azap, siz farkında değilken, ansızın başınıza gelmeden önce Rabbinizden size indirilenin en güzeline (Kur’an’a) uyun.”[*]

[*] İndirilenlerin en güzeli Kur’an’dır (Zümer 39/23). Allah, önceki kitaplardaki hükümlerin çoğunu bu kitaba almış /misliyle nesh etmiş (Bakara 2/106, Nisa 4/163, Şûrâ 42/13) bazılarını da almamış (Maide 5/15), bir kısmını ise daha iyisi ile değiştirmiş /hayırlısıyla nesh etmiş (Bakara 2/183-187, Nisa 4/15-16, Maide 5/6) ve dinini tamamlamıştır (Maide 5/3).
(Zümer 39/56)
اَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يَا حَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُ ف۪ي جَنْبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السَّاخِر۪ينَۙ
Yoksa (o gün) kişi şöyle der: “Allah’a karşı işlediğim kusurlardan dolayı vay halime! Gerçekten ben (Allah’ın kitabını) hafife alanlardandım.”[*]

[*] En’am 6/31, Enbiya 21/46, 97.
(Zümer 39/57)
اَوْ تَقُولَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰين۪ي لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّق۪ينَۙ
Ya da şöyle der: “Allah beni yola getirseydi ben de kendini yanlışlardan koruyanlardan olurdum.”[*]

[*] En’am 6/148, İbrahim 14/21, Nahl 16/35, Zuhruf 43/20.
(Zümer 39/58)
اَوْ تَقُولَ ح۪ينَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ ل۪ي كَرَّةً فَاَكُونَ مِنَ الْمُحْسِن۪ينَ
Yahut azabı gördüğünde şunu der: “Keşke bir fırsatım daha olsa da güzel davrananlardan olsam!”[*]

[*] Bakara 2/167, En’am 6/27-28, A’raf 7/53, Mü’minun 23/99-100, Secde 32/12, Fatır 35/36-37, Mü’min 40/11.
(Zümer 39/59)
بَلٰى قَدْ جَٓاءَتْكَ اٰيَات۪ي فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكَافِر۪ينَ
Hayır, hayır! Kesinlikle ayetlerim sana geldi; ama sen onlar karşısında yalana sarıldın, büyüklük tasladın ve kafirlerden oldun.[*]

[*] Tâhâ 20/126, Mü’minun 23/66-67, 105, Furkan 25/27-29, Ahzab 33/66, Zümer 39/71, Casiye 45/31.
(Zümer 39/60)
وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذ۪ينَ كَذَبُوا عَلَى اللّٰهِ وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّةٌۜ اَلَيْسَ ف۪ي جَهَنَّمَ مَثْوًى لِلْمُتَكَبِّر۪ينَ
Kıyamet /mezardan kalkış gününde, Allah’a karşı yalan söyleyenlerin yüzlerinin kararmış olduğunu göreceksin.[1*] Büyüklük taslayanlar için cehennemde yer mi yok![2*]

[1*] Âl-i İmran 3/106, Yunus 10/27, Abese 80/40-42, Ğaşiye 88/2-7.

[2*] Zümer 39/32.
(Zümer 39/61)
وَيُنَجِّي اللّٰهُ الَّذ۪ينَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۘ لَا يَمَسُّهُمُ السُّٓوءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ
Allah, kendilerini yanlışlardan koruyanları ise başarılarından ötürü kurtaracaktır. Onlara ne bir kötülük dokunacak ne de üzüleceklerdir.[*]

[*] A’raf 7/35, Yunus 10/62-64, Enbiya 21/101-103, Neml 27/89.
(Zümer 39/62)
اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍۘ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَك۪يلٌ
Allah her şeyin yaratıcısıdır. O her şeye vekil /dayanak olandır.[*]

[*] En’am 6/102, Mü’min 40/62.
(Zümer 39/63)
لَهُ مَقَال۪يدُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۜ وَالَّذ۪ينَ كَفَرُوا بِاٰيَاتِ اللّٰهِ اُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ۟
Göklerin ve yerin anahtarları O’nun elindedir.[1*] Allah’ın ayetlerini görmezlikte direnenler /kâfirler var ya, işte onlar kaybedenlerdir![2*]

[1*] Şûrâ 42/12.

[2*] Bakara 2/121, Ankebut 29/23.
(Zümer 39/64)
قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُٓونّ۪ٓي اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجَاهِلُونَ
De ki: “Benden Allah’tan başkasına kulluk etmemi mi istiyorsunuz ey cahiller!”[*]

[*] En’am 6/14, 164, Kafirun 109/1-6.
(Zümer 39/65)
وَلَقَدْ اُو۫حِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذ۪ينَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَئِنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِر۪ينَ
(Ey Muhammed!) Sana da senden ön­cekilere de mutlaka şu vahyedil­miştir: “Eğer şirk koşacak olursan yaptıkların kesinlikle boşa gider ve kesinlikle kaybeden­lerden olursun.[*]

[*] En'am 6/88, Yunus 10/105, Ra'd 13/36, Hac 22/26, Kasas 28/87. Gelenekte nebilerde ismet (günahtan korunmuşluk) sıfatı olduğuna inanılır. Bu ayette, nebimize ve önceki bütün nebilere en büyük günah olan şirkten uzak kalmaları emredildiğine göre, nebilerin de günahlardan korunmuş olmadıkları açıktır (Nisa 4/172 -173).

 
(Zümer 39/66)
بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِنَ الشَّاكِر۪ينَ
Hayır, hayır! Yalnız Allah’a kulluk et ve şükredenlerden /görevini yerine getiren­ler­den ol!”[*]

[*] Yalnız Allah’a kul olma görevi, sadece nebilere değil, tüm insanlara verilmiştir (Nisa 4/48, 116, 172, Zümer 39/2).
(Zümer 39/67)
وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِه۪ۗ وَالْاَرْضُ جَم۪يعًا قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَم۪ينِه۪ۜ سُبْحَانَهُ وَتَعَالٰى عَمَّا يُشْرِكُونَ
Allah’a hak ettiği ölçüde değer vermediler.[1*] Kıyamet /mezardan kalkış günü yeryüzü bütünüyle O’nun avucunda, gökler ise O’nun eliyle dürülmüş olacaktır.[2*] O, onların şirk koştuklarından uzak ve yücedir.

[1*] En’am 6/91, Hac 22/74.

[2*] Enbiya 21/104.
(Zümer 39/68)
وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّمٰوَاتِ وَمَنْ فِي الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَٓاءَ اللّٰهُۚ ثُمَّ نُفِخَ ف۪يهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَنْظُرُونَ
Sûr’a üflenmiş, Allah’ın tercih ettikleri hariç, göklerde ve yerde kim varsa ölmüş olur. Sonra ona bir daha üflenir, hepsi hemen ayağa kalkıp bakınmaya başlar.[*]

[*] En’am 6/73, Kehf 18/99, Tâhâ 20/102, Mü’minun 23/101, Neml 27/87, Yasin 36/51, Saffat 37/19, Kaf 50/20, Hakka 69/13, Nebe 78/18.
(Zümer 39/69)
وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتَابُ وَج۪ٓيءَ بِالنَّبِيّ۪نَ وَالشُّهَدَٓاءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ
Yeryüzü, Rabbinin nuruyla aydınlanır.[1*] Kitaplar ortaya konur,[2*] nebiler ve şahitler getirilir.[3*] Aralarında hakka uygun bir yargılama yapılır. Kimseye haksızlık edilmez.[4*]

[1*] Mahşer günü, gökler dürülmüş (Enbiya 21/104, Zümer 39/67) ve güneşin çevresi de sarılmış (Tekvir 81/1) olacağı için Allah yeryüzünü, kendi nuruyla aydınlatacaktır.

[2*] Ahirette ortaya çıkarılacak kitaplar iki türlüdür. Biri her ümmetin nebisine verilen kitap (Casiye 45/28) diğeri de her kişinin amel defteridir. Çünkü yeniden dirilme gerçekleşince dünyada iken amelleri yazmakla görevli iki melek, görevlendirildikleri kişinin yanına gelir ve onu, amel defteriyle birlikte mahşer yerine götürür (Kaf 50/21). Orada sıralarının gelmesini beklerler (Nebe 78/38). Sırası gelen günahkar, günahları ile ilgili kayıtları görünce korkudan titreyerek suçlarını itiraf eder (Kehf 18/49). İyiler de çok mutlu olur ve şöyle derler: “İşte alın, okuyun kitabımı!” (Mü’minun 23/62, Casiye 45/29, Hakka 69/19).

[3*] Nisa 4/41, Nahl 16/89, İsra 17/71, Kasas 28/75, Kaf 50/17-21, Hadid 57/19.

[4*] Bakara 2/281, Nisa 4/40, Enbiya 21/47, Mü’min 40/17.

 

 
(Zümer 39/70)
وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُونَ۟
Herkese yaptığının karşılığı tam olarak verilir.[*] Zaten Allah onların neler yaptıklarını çok iyi bilir.

[*] Âl-i İmran 3/25, 185, Nahl 16/111, Nur 24/25, Mü’min 40/17, Ahkaf 46/19.
(Zümer 39/71)
وَس۪يقَ الَّذ۪ينَ كَفَرُٓوا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًاۜ حَتّٰٓى اِذَا جَٓاؤُ۫هَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَٓا اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَتْلُونَ عَلَيْكُمْ اٰيَاتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُونَكُمْ لِقَٓاءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۜ قَالُوا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكَافِر۪ينَ
Kâfirlik edenler, gruplar halinde cehenneme sevk edilirler. Nihayet oraya vardıklarında cehennemin kapıları açılır.[1*] Görevliler onlara şöyle derler: “Size içinizden, Rabbinizin ayetlerini bağlantılarıyla birlikte okuyan ve sizi bu günle yüzleşeceğinize dair uyaran elçiler gelmedi mi?”[2*] Onlar: “Evet, geldi; ama artık kafirler için azap hükmü kesinleşti” derler.[3*]

[1*] Hicr 15/43-44, Neml 27/83, Fussilet 41/19.

[2*] En’am 6/130, Mülk 67/6-11.

[3*] Mü’min 40/6.
(Zümer 39/72)
ق۪يلَ ادْخُلُٓوا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خَالِد۪ينَ ف۪يهَاۚ فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّر۪ينَ
Onlara: “Ölümsüz olarak kalmak üzere cehennemin kapılarından girin.” denir. Büyüklük taslayanların kalacağı yer ne kötüdür!”[*]

[*] Nahl 16/29, Mü’min 40/76.
(Zümer 39/73)
وَس۪يقَ الَّذ۪ينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًاۜ حَتّٰٓى اِذَا جَٓاؤُ۫هَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلَامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوهَا خَالِد۪ينَ
Rablerine karşı yanlış yapmaktan sakınanlar ise gruplar halinde cennete sevk edilirler. Oraya vardıklarında cennetin kapıları açılmış olur. Görevliler onlara şöyle derler: “Size selam olsun! (Siz güvenlik ve esenlik içinde olacaksınız.) Ne mutlu size! Ölümsüz olarak kalmak üzere girin içeriye!”[*]

[*] Ra’d 13/22-24, İbrahim 14/23, Hicr 15/45-46, Nahl 16/31-32, Furkan 25/75-76, Sad 38/49-50, Zuhruf 43/70-73, Kaf 50/31-35.
(Zümer 39/74)
وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذ۪ي صَدَقَنَا وَعْدَهُ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَٓاءُۚ فَنِعْمَ اَجْرُ الْعَامِل۪ينَ
Cennetlikler de şöyle derler: “Her şeyi mükemmel yapmak, bize verdiği sözü tutan ve bu yeri bize veren Allah’a özgüdür. Bu cennette istediğimiz yere yerleşeceğiz.[1*] Görevini yapanların ödülü ne güzelmiş!”[2*]

[1*] Cennette insanlar, farklı derecelerde olur ve her biri, cennetin farklı bir bölümüne yerleştirilir (Nisa 4/42, En’am 6/132, Enfal 8/4, İsra 17/21, Tâhâ 20/75-76, Ahkaf 46/19). Bu ayete göre onların, yerleştirildikleri cennette yer seçme hakları vardır. 

[2*] Âl-i İmran 3/136, A’raf 7/43, Tâhâ 20/75-76, Ankebut 29/58.
(Zümer 39/75)
وَتَرَى الْمَلٰٓئِكَةَ حَٓافّ۪ينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَق۪يلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَم۪ينَ
(O gün) Melekleri, Arş’ın /yönetim merkezinin çevresini kuşatmış halde göreceksin. Onlar her şeyi mükemmel yaptığı için Rablerine boyun eğerler.[1*] Aralarında hakka uygun bir yargılama yapılmıştır. Şöyle denir: Her şeyi mükemmel yapmak Allah’a özgüdür. O bütün varlıkların Rabbi /Sahibidir”[2*]

[1*] Mü’min 40/7, Hakka 69/17.

[2*] Yunus 10/10.